Używamy cookies do poprawy doświadczenia użytkownika i analizy ruchu na stronie. Zgoda jest dobrowolna. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Osiem pytań, około minuty. Wynik zobaczysz od razu — bez podawania danych. To te same kryteria, którymi inwestor ocenia każdą lokalizację na pierwszym etapie.
Instalacja z placami manewrowymi, zbiornikami i silosami zajmuje zwykle 2–4 ha. Poniżej 3,5 ha inwestor nie zmieści układu technologicznego.
Gdzie sprawdzić: Powierzchnię sprawdzisz w Geoportalu albo w wypisie z rejestru gruntów.
To najczęstszy powód odrzucenia lokalizacji. Dotyczy też szkół, przedszkoli, szpitali i terenów rekreacyjnych.
Gdzie sprawdzić: Pojedyncze siedlisko to nie zwarta zabudowa — liczy się wieś, osiedle, ulicówka.
Na obszarach chronionych i w ich buforze uzyskanie decyzji środowiskowej jest w praktyce nierealne.
Gdzie sprawdzić: Geoportal → warstwa GDOŚ „Formy ochrony przyrody”.
Zbiorniki fermentacyjne i magazyny pofermentu nie mogą stać na terenie zagrożonym powodzią.
Gdzie sprawdzić: Mapy zagrożenia powodziowego: Hydroportal (wody.isok.gov.pl).
Grunty klas I–III wymagają zgody na wyłączenie z produkcji rolnej, co wydłuża i podraża projekt. Słabsza ziemia to tutaj zaleta.
Gdzie sprawdzić: Klasę bonitacyjną znajdziesz w wypisie z rejestru gruntów.
Duże różnice wysokości i grunty organiczne oznaczają kosztowne fundamentowanie.
Biogazownia przyjmuje kilkanaście–kilkadziesiąt transportów tygodniowo. Dojazd drogą publiczną, najlepiej utwardzoną, to warunek logistyki.
Biogazownia oddaje energię do sieci SN (do 2 km), biometanownia wtłacza gaz do gazociągu (do 5 km). Im bliżej, tym tańsze przyłącze.
Gdzie sprawdzić: Linie SN to słupy z trzema przewodami, zwykle betonowe, niższe niż linie wysokiego napięcia.
Inwestor biogazowy ocenia lokalizację w dwóch krokach. Najpierw odsiewa działki, na których instalacja nie powstanie niezależnie od ceny: za małe, zbyt blisko zabudowy mieszkaniowej, położone na obszarach chronionych albo zalewowych. Cztery pierwsze pytania testu to właśnie te warunki wykluczające.
Dopiero potem liczy się ekonomia: klasa gruntu, ukształtowanie terenu, dojazd i odległość do sieci średniego napięcia lub gazociągu. Tu odpowiedź „nie” nie przekreśla działki, ale podnosi koszt projektu — i wpływa na warunki, jakie inwestor może zaproponować.
Trzeci element — dostępność substratów w promieniu około 70 km — sprawdzamy po naszej stronie, bo wymaga znajomości gospodarstw i zakładów w regionie. Pełną listę 13 warunków znajdziesz na stronie kryteria działki pod biogazownię, a stawki i długość umów w poradniku ile można zarobić na dzierżawie.
Nie. Test odtwarza pierwsze sito, przez które inwestor przepuszcza każdą lokalizację. Pełna analiza obejmuje też plan miejscowy, stanowisko gminy, warunki przyłączenia i dostępność substratów w promieniu około 70 km — to sprawdzamy już po naszej stronie, bezpłatnie.
Niekoniecznie. Liczy się łączna powierzchnia zwartego terenu, więc dwie sąsiadujące działki — także należące do różnych właścicieli — mogą razem spełnić warunek. Warto zgłosić się wspólnie z sąsiadem.
Zaznacz „nie wiem”. Większość parametrów (klasa gruntu, obszary chronione, tereny zalewowe, odległość do sieci) ustalamy sami na podstawie numeru działki. Od Ciebie potrzebujemy głównie lokalizacji i zgody na rozmowę.
Nic. Wstępna kwalifikacja i analiza lokalizacji są bezpłatne i do niczego nie zobowiązują właściciela gruntu.
Oddzwaniamy w ciągu 24 godzin w dni robocze, prosimy o numer działki i obręb, a następnie weryfikujemy lokalizację pod kątem planistycznym, środowiskowym i przyłączeniowym. Jeśli działka przejdzie analizę, inwestor przedstawia propozycję umowy dzierżawy lub zakupu.